Autor
Matthias Morgenstern
Sažetak
U jevrejskoj tradiciji diskusija o bioetičkim pitanjima ne počinje s apstraktnim, poopćavajućim principima (kao što su zahtjev za autonomijom čovjeka ili ljudsko dostojanstvo), nego s posmatranjem i procjenjivanjem konkretnih somatskih procesa. U tom pogledu rabinska literatura u centar svojih promišljanja stavlja trudnoću. Pri tome se, s jedne strane, izlučena krv trudne žene shvata s obzirom na one iskaze i norme koje Tora propisuje za menstruirajuće žene; s druge strane stoji pretpostavka da se dijete u majčinu tijelu za vrijeme trudnoće hrani menstruacionom krvlju koja nije izlučena tokom tog perioda. Pošto se za vrijeme prve faze trudnoće troši samo malo krvi, preostala krv istječe poslije porođaja tokom babina. Na taj način tumači se vremenski period koji nastaje primjenom biblijskog pravila (Leviticus 12), a za vrijeme kojeg porodilja mora “ostati kod kuće”. Prema tome, tjelesni plod u smislu vjerskog prava još uvijek ne postoji prije četrdesetog dana nakon začeća; on je poput “obične vode”. Iz tog razmatranja, datog u Halahi – a njemu se može dodati aktualizacija tradicionalnog motiva o Golemu – u jevrejskoj literaturi slijede “liberalni” zaključci o bioetičkim pitanjima koji se tiču ophođenja s ljudskim matič- nim ćelijama. Koliko god inspirativne bile te argumentacione strategije, ipak kritička analiza pokazuje da nije preporučljivo da se jevrejski motivi izvlače iz njihova tradicionalnog konteksta i da se pokušaju primijeniti u vanjevrejskim kontekstima.
Ključne riječi
URL: https://www.ibn-sina.net/rabinska-antropologija-i-savremene-bioeticke-i-naucno-kriticke-debate/